علی‌ابن مهزیار اهوازی

 علی‌ابن مهزیار اهوازی و آلبوم تصاویر حرم ایشان در اهواز

آلبوم تصاویر حرم ایشان در اهواز

علی‌ابن مهزیار اهوازی از فقها، محدثان و دانشمندان معروف شیعه و از اصحاب امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری (ع) بوده و احکام دینی را نزد آنها فرا گرفته و در برخی از مناطق، بخصوص در اهواز به عنوان نماینده ایشان بوده است. علی‌ابن مهزیار از مردم دورق (شادگان امروزی) بود که بعداً در اهواز ساکن شد. محل تولد ایشان منطقه هندیجان می‌باشد ولی با توجه به اینکه در قرن سوم هـ.ق هندیجان از توابع شهر دورق بود لذا او را اهل دورق معرفی کرده‌اند. پدر وی مذهب نصرانی داشت و سپس مسلمان شد و علی نیز به تبعیت از پدر در نوجوانی مسلمان گردید. براساس برخی روایات وی در زمان امام حسن عسکری(ع) وفات یافته است. بنابر روایات تاریخی هنگامی که مأمون خلیفه عباسی دستور داد تا امام رضا (ع) به عنوان ولیعهد او از مدینه عازم خراسان شود امام (ع) در مسیر حرکت خود در روز شانزدهم صفر سال 201 هـ.ق وارد اهواز شد و چند روزی در این شهر توقف نمود. بعداً در محل اقامت امام(ع) مسجدی به نام مسجدالرضا(ع) بنا گردید که علی‌ابن مهزیار وصیت کرد پس از مرگ او را در مسجد مذکور دفن کنند. در قسمت غربی بقعه وی و پیوسته به مقبره سالنی وجود دارد که احتمالاً همان مسجدی است که به آن اشاره شد.یكي از شيعيان ممتاز و چهره‌هاي برجسته ميان اصحاب اهل بيت (عليهم السلام) مي‌باشد. كسي كه توانست خدمت دو امام بزگوار، يعني حضرت جواد و حضرت هادي (عليهما السلام) برسد و جزء اصحاب و نزديكان مخصوص ايشان قرار گيرد. تا آن‌جا كه امام جواد (عليه السلام) به او وكالت تام دادند، و از امام هادي (عليه السلام) نيز در بعضي نواحي وكالت دريافت نموده است.پدر او در ابتدا نصراني بوده و بعدا به شريعت مقدس اسلام مشرف شده است. خود علي نيز اين چنين بوده و در سايه لطف و عنايت پروردگار متعال به مسير هدايت راه يافته است.علي بن مهزيار در پي معاشرت و مصاحبت با خاندان نبوت (عليهم السلام) توانست وجود خود را از شميم ولايت و امامت خوش بو نمايد و از فضائل و كرامات آن بزرگواران بهره مند گردد.یكي از فضائل و خصوصيات ويژه او، روح عبادت و تقوي بوده، و در همين زمينه روايت شده كه علي بن مهزيار، پيوسته با هر طلوع خورشيد، سر به سجده مي‌گذاشته، و تا براي هزار برادر مؤمن خود دعا نمي‌كرده، سر بر نمي‌داشته. همين بر اثر سجده‌هاي طولاني، پيشانيش مانند زانوي شتر، پينه بسته بوده.باز هم در اين زمينه داستان معروفي روايت شده كه از جايگاه والاي عبادات او حكايت مي‌كند. در سال دويست و بيست و شش هجري، علي بن مهزيار در حالي كه در سفر حج خانه خدا بوده، در منزل «قرعاء» كه مكاني ما بين قادسيه و عقبه است،‌ شب را به سر مي‌برده. آخر شب كه فرا مي‌رسد،‌ علي براي گرفتن وضو از جايش بلند مي‌شود و در حالي كه مسواكي در دست داشته بيرون مي‌رود. هنگامي كه شروع به مسواك زدن مي‌نمايد، مي‌بيند كه سر مسواكش مانند شعله آتش زبانه مي‌كشد و مثل خورشيد مي‌درخشد. اما هنگامي كه دستش را به آن نزديك مي‌كند، متوجه مي‌شود كه هيچ حرارتي ندارد و تنها نور مطلق است.در همين حال آيه شريفه «الذي جعل لكم من الشجر الاخضر نارا» را تلاوت مي‌كند و به سمت جايگاه خود باز مي‌گردد. در اين زمان دوستان او كه در اثر شدت سرما به مقداري آتش نياز داشتند، با ديدن او گمان مي‌كنند كه علي بن مهزيار برايشان آتش فراهم كرده است. اما هنگامي كه نزديك شد، همه آنان با كمال تعجب ديدند كه آن آتش هيچ حرارتي ندارد.روشنائي آن تكه چوب گاهي كمرنگ مي‌شد و گاهي شعله مي‌كشيد و اين حالت تا سه مرتبه ادامه يافت و پس از آن كاملا خاموش شد. به طوري كه در سر مسواك هيچ اثري از سوختگي و سياهي ديده نمي‌شد.هنگامي كه علي بن مهزيار خدمت امام هادي (عليه السلام) رسيد و اين حكايت را بيان نمود، آن حضرت مقداري در آن مسواك تأمل كردند و فرمودند: آن نور بوده است. و به خاطر ميل و رغبتي است كه تو نسبت به ما اهل بيت (عليهم السلام) داشته‌اي و به سبب اطاعت تو از من و پدرانم بوده است.علي بن مهزيار نزد اهل بيت (عليهم السلام)همان گونه‌ كه بيان شد علي بن مهزيار يكي از راويان و اصحاب مخصوص اهل بيت (عليهم السلام) به شمار رفته است. اين مسأله خصوصا از نامه‌هاي امام جواد (عليه السلام) به او آشكار مي‌شود. در يكي از اين توقيعات حضرت جواد (عليه السلام) خطاب به او مي‌فرمايند: به سبب آن چه كه ذكر نمودي، ما را مسرور ساختي، خداوند تو را در بهشت مسرور نمايد. و از تو به خاطر رضايت من راضي شود.و يا در نامه ديگري كه مي‌فرمايند: و اما آن چه از دعا خواسته بودي (طلب دعا كرده بودي) پس معلوم مي‌شود كه نمي‌داني خداوند جايگاه تو را نسبت به ما چگونه قرار داده زيرا بسيار پيش آمده كه در دعاهايم تو را به اسم و نسبت نام بوده‌ام و اين كار به سبب كثرت عنايت و محبتي است كه از تو داشتم، و بواسطه شناختي كه به تو داشتم. پس خداوند فضلش را نسبت به تو ادامه دهد.همچنين حضرت جواد (عليه السلام) در نامه ديگري خطاب به علي بن مهزيار مي‌فرمايند: اي علي! همانا [كه بسيار] تو را آزمودم و تو را آگاه كردم از نصايح، طاعت‌ها، خدمت، بردباري و پس اگر بگويم؛ كسي مانند تو را نديده‌ام، اميد است كه راست گفته باشم.با كمي تأمل درباره اين توقيعات امام جواد (عليه السلام) پيرامون علي بن مهزيار، مي‌توان از جايگاه رفيع و ارزشمند او نزد اهل بيت (عليهم السلام) آگاه شد، زيرا كه آن بزرگوران هيچ‌گاه اهل مبالغه و زياده روي نبوده‌اند، ضمن اين‌كه هميشه پيرامون ائمه (عليهم السلام) چنين شيعيان و اصحاب مخصوصي اگر چه به صورت معدود، حضور داشته‌اند كه توانسته‌اند با توجه به ظرفيت بالاي معرفت لياقبت خود و البته در پرتو عنايت خاص اهل بيت (عليهم السلام) به چنين عنايات و مراتبي دست پيدا كنند.در انتها بايد گفت كه علي بن مهزيار نه تنها خودش جزء اصحاب ويژه و مورد اطمينان اهل بيت (عليهم السلام) به شمار آمده، بلكه خانواده‌اش نيز از اين الطاف و عنايات بي‌بهره نبوده‌اند، به عنوان مثال برادر او يعني ابراهيم نيز از شيعيان برجسته و با اخلاص بوده، و روايت شده كه يكي از سفراي امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) بوده و توانسته خدمت آن حضرت مشرف شود و داستان اين زيارت معنوي، مشهور است و در كتاب شريف كمال الدين ذكر شده است. همچنين محمد، پسر علي بن مهزيار نيز از اصحاب و راويان ثقه حضرت هادي (عليه السلام) به شمار رفته است.مزار شريف علي بن مهزيار در شهر اهواز واقع شده است، و هم اكنون داراي بارگاه با شكوهي است و مورد توجه مخصوص شيعيان و ارادتمندان به آستان اهل بيت (عليهم السلام) قرار دارد

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *